hayata dair iç burkan detaylar

telefon çalar. arayan annem. oğlum çabuk eve gel ben gidiyorum elmalıya anneannen hastalanmış. annem telefonu kapattı. içimden kızıyordum 48 yaşına gelmişti annem ve annesi tarafından 2 yaşından beri reddedilmişti. her gördüğünde "döğüsün kızı" diyordu anneannem anneme. hiç sevgisini göstermemişti.
oysa benim güzel annem bizi nasıl severdi. nasıl kollardı. anlamıyordum niye gidiyordu. her gittiğinde hoşgeldin küfürüyle karşılaşıyordu.

aradan bir hafta geçti. güneş yeni doğuyordu. telefon çaldı arayan yine annemdi. ağlıyordu. ömer gel anneannen öldü. cenazesine yetiş.

annem için gidiyordum. musalla taşındayken yetiştim.
hoca sordu:
-hakkınızı helal ediyor musunuz?
-annem için ediyorum.
-hakkınızı helal ediyor musunuz?
-annem için ediyorum.
-hakkınızı helal ediyor musunuz?
-annem için ediyorum.

cenazesini omuzladım. ben bu kadının neyi oluyordum. anneannem miydi? annemin annesi miydi?

mezarlığa giderken bunu düşündüm. ilk toprağını benim atmamı istediler. o sırada kefenden yüzünü gördüm çok az. ömrümde 3. görüşümdü. ve 20 yaşındaydım.


annemin yanına gittim, ağlıyordu. ve içimi yakan şu cümleyi kurdu:

- bana ilk defa yavrum dedi

sarıldık sıkıca sevgisiz büyüyen sevgili annemle sıkıca sarıldık...



ömeR dormuL

Adın Yağmur

Adın Yağmur

Yine bir sonbahardayım
Kalbim hala ilkbahar
Yağmur yağıyor
Sevdalara inat
Ya sen sevdiğim
Sen hangi mevsimdesin
Yüreğin nerelerde
Yokluğunda
Maviler bulandı grilere
Kalbimse hala ilkbahar
(Aslı)nda en sevdiğin mevsimdi
Gri sonbahar, mavi yağmurlar

Dün gece yine düşüncemdeydin
Koyamamıştık ya aylarca adını
Sonunda
Buldum senin adını
Adın Yağmur
Sevdiğim
Rengin mavi


ömeR dormuL

zor be anne!

zor be anne!

zor be anne! çok zor. sudan çıkmış balık gibiyim saf saf etrafa bakıyorum,
çok hasta oldum ölümlerden döndüm; iyi misin diye soran olmadı,
parasızlık, aç kalmak, aç uyumak insanların artıklarını yemek çok zor,
yanlız kalmak çok zor geliyor. konuşmalarımın cevabı sesimin yankısı oldu,
geceleri dayak yeme korkusuyla uyanmak, zorla ayakkabı boyamak çok zor geliyor,
zor be anne! kendi ayaklarının üzerinde durmak çok zor.


ömeR dormuL