seminer seminer seminer

özetle

belirsizlik

aklımdan neler geçiyo bilemiyorum. kontrolü kaybediyorum hayatımın. hebele hübele yaşıyorum sürekli. ilginçtir yolunda gidiyor gibi. güzel şeyler oluyor ama şu mutsuzluk halleri mutlulukları tam manasında yaşatamıyor.

güzel şeylerden biri ablam geldi ilk defa okuduğum yere. 7. senem bitiyo neredeyse ne aksuya ne de eskişehire gelmişti. gelmek istemedinden değil tabi. çok zor yaşadı üniversitede benim kadar rahat değildi.

Aklım çok karışık şu an o kadar çok şey dönüyor ki içinde. anlatamıyorum aktaramıyorum söyleyemiyorum. tek başıma değilim ama tenhayım günlerdir haftalardır. gülümsemeye ayakta durmaya çalışıyorum olmuyor. aldığım kararların doğruluğundan emin değilim. insanları üzüyorum. şanslıyım ki bi durumdan beni yalnız bırakacak arkadaşlarım yok

şunu anladım sağlam arkadaşlıklar kurmuşum. eksiklerimi görüp uyaran ama yalnız bırakmayan. ihtiyacım olduğunda yardımıma koşan. benim ihtiyacım olmasa bile ailemin yardımına koşan. ben ne kadar değer verdiğimi gösteriyorum orası muamma.

aile karışık çok karışık. babam biraz destek olmak için sokakta simit satmaya bile razıymış. ne olursa olsun baba olduğunu gösterdi. içimi yaktı.

seminer güzel oldu. yaptığım çabaların karşılığını alıyorum. bu çok güzel ama mutluluklarım artık anlık genele yayılmıyor. kendimi anlatamıyorum kapattım iyice daraldım.

hissedemiyorum bi kalbim olduğunu. eski zamanların kırıntıları kapatmış bazı kıpırtıları...

yorgunum..

Suskun

Suskun

yorgunsun yarım yamalak
uykusuz gecenin sabahında
Mutluluğu görmek
zor gününde destek olmak için
yola çıkarsın
görürsün de
göz göze gelirsin
konuşmak istersin
susarsın

yine yola koyulursun
boynun bükülür
sana uzak olan kelimeleri
ne kadar çok kullandığını düşünürsün
ölüm gibi
etrafındaki toprak olan insanları
hatırlarsın içinde bir korku
Korkun karşında
erimiş deri kemik
ağlıyor seni görünce
Korku korkmuş
toprağa girmek istemiyor
derin bir uçuk peydah olmuş
korku kan olmuş
akıyor dudaklarından gözlerinden

Hüzün var yanında korkunun
yorgun hissiz zayıflamış
çökmüş yaşlanmış
Korku çok hırpalamış Hüznü
Hüzün mutlu
kendinden bir parça gördüğü için
gözleri dolu dolu
sarılıyor hüzünle
huzurlar Suskuna
özlemiş belli

kapı açılıyor
Huzur karşılıyor
Suskun hasretle sarılıyor huzura
parfümü özlem esanslı
anılarını, hayallerini paylaşıyorsun
hatrını soruyor
susuyorsun

Mutluluktan haber geliyor
zamana sığdıramamış hayallerini
mutluluğu kaybetmiş
önyargılı, sabırsız

Hüzün, Huzur, Korku ve Suskun
sarılıyorlar hüzünle
Hüzünle Huzur ayrılıyorlar
Korku Suskun
Mutluluğu arıyorlar..

ömeR dormuL

Ben Buyum

Ben Buyum

Ben
ne yapacapını bilmeyen bir aptalım
kimi zaman her şeyi bilen bir dahi

ben
günlerce alkolik bir günahkarım
aynı zamanda inançlıyım

ben
yol bilmez anlaşılmaz aksiyim
hem de zor zamanlarda dayanılacak omuzum

ben
sivilceli şişman gıdılı mahluğum
ayrıca çirkinliğimi seven yakışıklı

ben
ne istediğini bilmez kararsız
ne nasıl olacağimdan eminim

ben
yalnızca
insanım


ömeR dormuL