Yollar yolculuklar 2

Çizgilerden çıkıyor ayaklarım
Yolumu kaybettim 
Belirsiz yolculuklarda
Sağımı solumu bilmeden
Savruluyorum yollara

Nereye gider bu yol
Kime koşuyor bu adam
Kim bilir

Neden bu derin susmalar
Gülerken yüzüme düşen kırıklar
Parça parça bedenim
Kan revan artık dünya

Ağaçlar kararsız yol boyu
Çiçek açmaya korkmuş
Hangi rüzgar savurdu yapraklarını
Anımsamak istemiyor içinden kopanları

Gel yollara çıkalım beraber
Yolculuklara koşalım
Belki saparız yolumuzdan
Ama rotamız aşksa
Gel buluşalım
Yolun ortasında

DormuL

Batan Geminin Son Yolcusu

Ve gideceğim bir gün
Bastığım anılar yoldaş
Yaşadığım acılar sırdaş olacak
Umutlarımla yola çıkacağım
Günahların vebalin kalacak

Yolculuğa başlayalı çok zaman oldu
Unutmaz dediklerim yalan oldu
Çok seviyorum diyenler ellerin oldu
Gam denizinden demir aldık şimdi

İçim rahat gönlüm hazır gitmeye
Alışkındır ruhum kendimi yolcu etmeye
Gelme! İhtiyacım yok senle gitmeye
Son nefesi çeker yola düşerim şimdi

Üşüdüm örtün toprağımı artık
Buralardan bir adam geçti yazık
Başka hayatları yaşattı koynunda
Gülmedi bir türlü yüzü genç yaşında

ömer dormuL