Kalem için

Aslında teşekkür etmem lazım sana
Tekrar pas tutan kalemi elime aldım
Şiirler yazdım sana
Huzurlu geceler armağan ettin bana


Hafızasını kaybetmişti ruhum
Sen geldin.. Pusulam oldun..
Kelimelerin eşsiz denizinde
Şiir oldun..

Mutluluğu Yazmak

Bakınca hayatımın şu kısa özeti olan yazılarıma yok mutlu bir anı mutluluğu anlatan bir şiir yok. Mutluluk yazılabilir miydi ki? Mutluluk yaşanır biterdi gözümdü oysa hüzün üzüntü öyle mi süreğendir benim üzüntülerim acılarım kırgınlıklarım. hayata dair yaşamım.. Yazamıyordum abi işte mutlu değildim ki mutluluğu yazıyım.. eksik bir şeyler vardı cümlelerimde noktalarımda benliğimde..

Mutluluk seni yani beni bulması gerekiyormuş meğersem yaşamak lazımmış mutluluğun dolaştığı damarlarımdaki o güzelliği.
Başlangıç gerekiyormuş hayatıma Sevgi'yle..
Kucak dolusu mutluluğum var artık benim..
En yüksekten daha yüksekte huzurum var benim dokunacağım ben o yıldızlara

Ben Geldim

Ben Geldim..

Bilmezsin ne çok aradım ne sordum
Seni ararken hayal kırıklarına bastım
Yaralandım parçalandım
Yokluğunun sarhoşluğuyla
Çok masalarda kaldım
Sensiz açılan parantezdim
İçine Sevgi'ni yazdın kapattın
Okyanuslardan, ormanlardan
Yağmurlardan, doruklardan
Sesini Sevgi'nin harflerini topladım
Ellerini aç
Ben geldim

Dormul

Yarım kaldı..

Yarım Kaldı 

Mutlusundur o an belki hep yapmak istediğin bir şeyi başarmışsındır. belki çok sevdiğin bir yemeği yiyorsundur. belki de çok sevdiğin bir şarkı çıkmıştır radyoda. gülümsersin etrafa..

sonra sessiz bir an

donuklaşırsın zoraki bir gülümseme içinde kalırsın. tıkanırsın nefes gibi tıkanır gülümsemen 

aklına düşmüştür uzaktaki sevgili.. ki bu yüzden sevdiği uzakta kalanlar yarımdır. yarısı uzaktadır..