Nefes

Nefes

Dolaşmak gerek gecenin alacakaranlığında
Yoldan sapmadan sağa sola bakmadan
Seslere aldırmadan
Yol almak gerek ardına bakmadan

Umutlanmadan ayrılmam gerek
Bıraktıklarımı yola bırakmak
Ceplerimden gunahlarımı
Göçmen kuşlar yol alsın ki
Yolumu bulayım günahlarımdan

 Bulmam gerek denizimi
Ufka dalıp kaybolmak
Derinlerde boğulmam
Nefessiz kalıp nefes almam gerek

dormuL

Hiçlik Yolcusu

Hiçlik Yolcusu


Gitti aklım başımdan
Peydah olmuş bir dert sırtımdan
Büyüyormuş günden güne
Yok ediyormuş beni içten içe

Acımasız acılar çektire çektire
verdim büklüm büklüm saçlarımı
Umut denilen zehre

Herkes derman aramaya çalışırken derdime
Anımsatmaktan başka bir şey yapmıyorlarmış
Derdimi kendime
Anlamaya başlarken gerçek dostlarımı
Kaybediyormuşum her geçen gün hayatımı

Biliyorum bekliyor
Adım adım çağırıyor beni
Ölüm!
Umutlar beklerken çıktı
Gençliğimde bu zulüm

Çağırıyor beni anne
Uyutacaklar iğneyle
Belki bu son uykum
Son bir kez öp de
Ruhum huzur bulsun


ömeR dormuL