Ayakta Kal

Ayakta kalmak gerek düşündükçe düşmemek gerek hayattan..

Kuş

Sanki dündü
Kabuğunu kırışın
Ürkek, kırılgan az biraz yorgun

Renk renk desen desen 
Tüylerini savuruşun

Buyüttüm emek emek
Korudum ellerden
Kolladım dillerden
Sardım sardım sımsıkı

Sanki dündü
Kollarımdan uçuşun
Uç benim güzel kuşum
Başka ellere
Başka kollara
Başka kalplere uç

ömeR dormuL

İstanbul

Bildiğin tanıdığın en azından oyle olduğunu düşündüğün 
Tüm kişilikler bu şehrin sokaklarında kaybolmuş

Yitirmiş bu şehirdeki insanlar benliklerini
Acımasızlığa bürünmüş ruhlar

Beden Dili

Beden Dili

Nefesin nefret kokuyor
Ayrılık dilini mi yakmış ne?
Yutkundukça zehrin damlıyor
Biriktirdiğin acıları kusuyorsun
Miden anıları sindiremiyor

Ayakların geri dönmek istiyor
Önüne hayali bariyerler koyuyorsun
Velhasıl; Kalbin aşkı gizlese de
Bedenin seni ele veriyor..

dormuL

Dilek Ağacı

Dilek Ağacı

Sabahın soğuk ışıklarında
Uyandı ruhum yeni güne Dilek Ağacı
Güven kırıntılarımı attım 
Martılar uçuştu içimden 

Daldı benliğim yorgunca bakındı
Silmeden umutlarımı dalgalar
Hayallerimi yazdım şekilsizce bir taşa
Çaputa bağladım geleceği
Astım bir cevizin dallarına

Oysa güzel olmalıydı hayallerdeki yaşam
Kim umuda bağlamışsa
Hayatını kırılmış cevizin dalları

dormuL

Günaydın..

Şimdi anlıyorum..suretlerin bizi aldattığını.. Nimet zannedip sevdiğimiz nice şey aslında külfet olduğunu..

Boğaz'da Ölüm

Boğaz'da Ölüm

Bugün ölüm günüm
 Koşa koşa atladım
Önce uzun uzun gökyüzünden süzüldüm
Martılar uçuştu yanıbaşımdan
Simit sandılar herhal

Çok sürmedi ayaklarım kavuştu
Boğazın sularına
Yavaşladı hızım 
Ağır ağır derin derin
Selam verdi anılarım balıklara

Akıntıyla savruldum
Kavuşuyordum ölüme
İçim içimden çıkıyordu
Nefesim kesildi
Ciğerlerimden gitti hayat

Tatlı anılarla acılaştı
Kan kokusu geldi
 Kan tadı geldi
Kanadı karardı anılar


Bilirsin açamam gözlerimi derinlerde
Karanlık soğuk boğazı hissetmez oldu tenim
Böylece gitti içimden canım

Öldün öldüm
Öldürdüm beni
Yani içimdeki
Seni..

ömeR dormuL

Ayrılıklar ve Başlangıçlar üzerine..

Ayrılıklar ve Başlangıçlar Üzerine..

Dünyaya ayrılıkları yaşamaya gelmişim. her ayrılık bir başlangıç diyor şarkıda. ama ben yeniden başlamak istemiyorum ki..

Bir gün öyle bir gidicem ki başlamak mümkün olmayacak

Çok mu?

Ömrümün şu 23 yılında hakettiğimi düşünüyorum biraz huzuru yakalamayı.. Hep üzüntüyle kırgınlıkla kızgınlıkla geçti geçiyor..

insan kendinde olmayanı istermiş. yıpranma katsayım artıyor..

Günaydın Doğa

parçalı bulutlu ruhumdan sıyrıldım attım kendimi şehirdeki tek sokağa. önüm arkam sağım solum Yeşil.

Doğa uyanmaya başlamış. ayların verdiği aşınmalardan kimi ağaçlarda tek yaprak yok. Erikler çiçek patlatmış. yeşiller arasına beyazlar serpişmiş. 

günaydın Doğa