Güneşle Ayın Aşkı

Güneşle Ayın Aşkı

Binlerce yıllık aşktır
Güneşle ayın aşkı
Herkes bilir, herkes duyar, herkes görür
Ve herkes bilir
Hiçbir zaman beraber olamayacaklarını

İlk gün batımında
Yaşamın o ilk gün batımında vurulmuştur ay
Ayın ışığı vardır aslında
Ama istemez ay göstermeyi
O güneşi güneşinin ışığına parlaklığına vurulmuştur
Ne bahtsızdır ay ne kedersizdir
Gösteremez kendini güneşe
Tam güneş doğduğunda heyecanından
Bitiverir ışığı
Kaybolur
Yine de ay her akşam aynı istek aynı özlemle
Doğar güneşin ardı sıra


Güneş yaşamın kaynağı
Güzeller güzeli güneş
Ayın sevdiği güneş
Aslında güneş de sever ayı
Bir o kadar da korkar aradaki mesafeden
Ay ona her yaklaştığında batar
Ay battığında doğar
Ümit de vermekten çekinmez ama
Kaybetmek istemez
Sevgisi bitmesin diye ayın
Işığını gönderir
O doğduğunda bitecek kadar

Elbet kavuşacaklar
Elbet kopacak kıyamet
Uzaklar yakın olacak
Ay bekleyecek sabırla
Güneşse…


ömeR dormuL