aklımdan neler geçiyo bilemiyorum. kontrolü kaybediyorum hayatımın. hebele hübele yaşıyorum sürekli. ilginçtir yolunda gidiyor gibi. güzel şeyler oluyor ama şu mutsuzluk halleri mutlulukları tam manasında yaşatamıyor.
güzel şeylerden biri ablam geldi ilk defa okuduğum yere. 7. senem bitiyo neredeyse ne aksuya ne de eskişehire gelmişti. gelmek istemedinden değil tabi. çok zor yaşadı üniversitede benim kadar rahat değildi.
Aklım çok karışık şu an o kadar çok şey dönüyor ki içinde. anlatamıyorum aktaramıyorum söyleyemiyorum. tek başıma değilim ama tenhayım günlerdir haftalardır. gülümsemeye ayakta durmaya çalışıyorum olmuyor. aldığım kararların doğruluğundan emin değilim. insanları üzüyorum. şanslıyım ki bi durumdan beni yalnız bırakacak arkadaşlarım yok
şunu anladım sağlam arkadaşlıklar kurmuşum. eksiklerimi görüp uyaran ama yalnız bırakmayan. ihtiyacım olduğunda yardımıma koşan. benim ihtiyacım olmasa bile ailemin yardımına koşan. ben ne kadar değer verdiğimi gösteriyorum orası muamma.
aile karışık çok karışık. babam biraz destek olmak için sokakta simit satmaya bile razıymış. ne olursa olsun baba olduğunu gösterdi. içimi yaktı.
seminer güzel oldu. yaptığım çabaların karşılığını alıyorum. bu çok güzel ama mutluluklarım artık anlık genele yayılmıyor. kendimi anlatamıyorum kapattım iyice daraldım.
hissedemiyorum bi kalbim olduğunu. eski zamanların kırıntıları kapatmış bazı kıpırtıları...
yorgunum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder