14 Nisan 2010 Çarşamba

Suskun


Suskun

yorgunsun yarım yamalak
uykusuz gecenin sabahında
Mutluluğu görmek
zor gününde destek olmak için
yola çıkarsın
görürsün de
göz göze gelirsin
konuşmak istersin
susarsın

yine yola koyulursun
boynun bükülür
sana uzak olan kelimeleri
ne kadar çok kullandığını düşünürsün
ölüm gibi
etrafındaki toprak olan insanları
hatırlarsın içinde bir korku
Korkun karşında
erimiş deri kemik
ağlıyor seni görünce
Korku korkmuş
toprağa girmek istemiyor
derin bir uçuk peydah olmuş
korku kan olmuş
akıyor dudaklarından gözlerinden

Hüzün var yanında korkunun
yorgun hissiz zayıflamış
çökmüş yaşlanmış
Korku çok hırpalamış Hüznü
Hüzün mutlu
kendinden bir parça gördüğü için
gözleri dolu dolu
sarılıyor hüzünle
huzurlar Suskuna
özlemiş belli

kapı açılıyor
Huzur karşılıyor
Suskun hasretle sarılıyor huzura
parfümü özlem esanslı
anılarını, hayallerini paylaşıyorsun
hatrını soruyor
susuyorsun

Mutluluktan haber geliyor
zamana sığdıramamış hayallerini
mutluluğu kaybetmiş
önyargılı, sabırsız

Hüzün, Huzur, Korku ve Suskun
sarılıyorlar hüzünle
Hüzünle Huzur ayrılıyorlar
Korku Suskun
Mutluluğu arıyorlar..

ömeR dormuL

10 Nisan 2010 Cumartesi

Ben Buyum

Ben Buyum

Ben
ne yapacapını bilmeyen bir aptalım
kimi zaman her şeyi bilen bir dahi

ben
günlerce alkolik bir günahkarım
aynı zamanda inançlıyım

ben
yol bilmez anlaşılmaz aksiyim
hem de zor zamanlarda dayanılacak omuzum

ben
sivilceli şişman gıdılı mahluğum
ayrıca çirkinliğimi seven yakışıklı

ben
ne istediğini bilmez kararsız
ne nasıl olacağimdan eminim

ben
yalnızca
insanım


ömeR dormuL

13 Mart 2010 Cumartesi

Özlem Denizi


Özlem Denizi

Özledim deniz kokunu
Dalga dalga yüreğini
Özlem denizi haber getir
Sevdiğimden umut getir

Nerede kaldı umudum dalgalar
Gökyüzü neden karardı
Hırçınsın yine
Ne yaptılar, özlem denizine
Engel oldu sevgilinin bir güzel sözüne

Adi bulutlar
Hayatımızı nemlendirme
Fitne fırtına
Pis suyunu bulaştırma
Özlem denizimiz kirletme
Defol engelleme
Sevgilinin kokusunu, sesini

Sussun alçak fırtınalar, kaybolsun yoz bulutlar,
Kirletmesin bizi, denizimizi, sevgimizi
Güneş doğsun yorgun üzerimize

ömeR dormuL

12 Şubat 2010 Cuma

Devlet Deniz

Devlet Deniz

Şanslı günündesin ha dedem?
Deniz yine boş döndürmeyecek seni
Kurtuldun yengemin dırdırından
Allahtan çıktı bu fırtına
Balıkçı amcam sevmez gerçi ama
Dedem sever yoksa
Nereden bulacak yakacak odunu
Hafta oldu soba yanmayalı
Battaniye de ısıtmıyo ki
Kış başlarken sevinmiş
Devlet kömür dağıtacak diye
Ama yandaki hacıya vermişler
Dedeme düşmemiş iki torba
Hala getirmediler mi? dedim
Hacıdan hocadan bize düşer mi dedi
Benimki de soru işte
Gelse olur mu böyle iki büklüm
Olsun be dedem
Kömür peşinde boynun bükülmesin
Belini büken odun torbası olsun
Haklısın evlat dedi dedem
Şimdi devletimiz yok ama
Denizimiz her zaman var
Dedem onunda satılacağını bilmiyordu
Söyleyemedim..

ömeR dormuL

26 Aralık 2009 Cumartesi

Meğer


Meğer

Meğer tüm aşklar hazanda dökülürmüş
Dayanamazmış kalbin yaprakları
Sararırmış
Koparırmış "kara"yel içimizden
Sürüklenirmiş korkulara
Yıllanmış çınar bile yıkılırmış
Kururmuş aşklar
Ayrılırmış yollar

ömeR dormuL

22 Aralık 2009 Salı

Gidiş


Gidiş


Aniden
Nefesin
Kesilir
Ruhun,
Bedenin
Ayrılır
Sessizce
Susarsın
Sanki
Bir
Kurtuluş
Bir
Özgürlük
Çıplak
Yalnız


ömeR dormuL

21 Aralık 2009 Pazartesi

Yaşamamışsın


Yaşamamışın

korkularınla yüzleşmenin korkusu
sarmış rüyalarını
hiçbir şey kazandırmayacağını bildiğin halde
hala aynı yerdesin
özgürlük görmemişşin ki
özgürlüğün anlamını bilesin
kafesteki kuş misali hayat senin ki
demir tellerin ardı yok
ne yazık...
ki sende bunu aşmak için çaba da yok

ömeR dormuL

17 Aralık 2009 Perşembe

Güneşle Ayın Aşkı

Güneşle Ayın Aşkı

Binlerce yıllık aşktır
Güneşle ayın aşkı
Herkes bilir, herkes duyar, herkes görür
Ve herkes bilir
Hiçbir zaman beraber olamayacaklarını

İlk gün batımında
Yaşamın o ilk gün batımında vurulmuştur ay
Ayın ışığı vardır aslında
Ama istemez ay göstermeyi
O güneşi güneşinin ışığına parlaklığına vurulmuştur
Ne bahtsızdır ay ne kedersizdir
Gösteremez kendini güneşe
Tam güneş doğduğunda heyecanından
Bitiverir ışığı
Kaybolur
Yine de ay her akşam aynı istek aynı özlemle
Doğar güneşin ardı sıra


Güneş yaşamın kaynağı
Güzeller güzeli güneş
Ayın sevdiği güneş
Aslında güneş de sever ayı
Bir o kadar da korkar aradaki mesafeden
Ay ona her yaklaştığında batar
Ay battığında doğar
Ümit de vermekten çekinmez ama
Kaybetmek istemez
Sevgisi bitmesin diye ayın
Işığını gönderir
O doğduğunda bitecek kadar

Elbet kavuşacaklar
Elbet kopacak kıyamet
Uzaklar yakın olacak
Ay bekleyecek sabırla
Güneşse…


ömeR dormuL

15 Aralık 2009 Salı

Aşk bir kalbe sığar mı?

Aşk bir kalbe sığar mı?

Aşk bir kalbe sığabilir mi?
Avuç kadar bir şey mi bu kutsal his?
Alınan her nefeste ciğer aşkı tatmıyor,
Her görüşte gözlerin aşkı görmüyor,
Sesini her duyduğunda aşkı duymuyor,
Eller aşka dokunmak istemiyor mu?
Bilebilsem
Ah! Bilebilsem


ömeR dormuL

13 Kasım 2009 Cuma

ayrılık günlüğü

hayatımda ilk defa ciddi manada dün yaşadım. ve şu saatlerde bir günü dolduracağım.

dün saat 23,00: ayrılmak istediğimi söyledim. üzüldüm üzüldü. bilmiyorum belki de ağlıyordu. ben ağlıyordum hüngür hüngür sarılacağım tek kişi vardı. o da artık yoktu.

saat 01.00 konuştuk helalleştik. o an vazgeçmek istedim ama yapmadım. ağladım uzun süre sonra. daha önce hiç böyle bir ayrılık yaşamadığım için ne yapacağımı bilmiyordum. insanların ayrıldık demeleri ne kadar zormuş onu anladım yatağıma uzandım.

saat 03,00 uyudum sanırım.

saat 08.00 kalktım tuvalete gittim yüzüm şişmiş ağlamaktan herhalde. her yerde onun anısını görüyordum.

saat 09.00 kapıdan çıkarken sanki onun ayakkabılarını bağladığını gördüm. aşağıdayken köşeden çıkacakmış gibi geldi. yola çıktım önümden "23" numaralı dolmuş geçti hep onunla giderdik. çalıştığım yere gittim. zaman geçmedi yeni bir down sendromlu öğrencim vardı onunla ilgilendim. aslında o benimle ilgilendi

saat 13.00 okula gittim kimseyle konuşamadım her tarafta anısı vardı canım çok yanıyordu. vize sonuçları açıklandı. sınıfın en düşük notunu almışım üzülemedim bile.

saat 18.00 ev arkadaşlarıma haber verdim ilk benden duysunlar istedim. konuşurken dayanamadım yine ağladım. pişman olacağın şeyler yapma dediler. destek oluruz dediler. acaba ona destek olacak biri var mı yanında diye düşündüm.

saat 20,00 ödev için kütüphaneye gittim yolda annem aradı. anladı sesimin kötü olduğunu "ayrıldım" diyemedim. o anladı. hayırlısı olsun dedi. sonra annem destek olsun diye ablamı aramış olsa gerek ki ablam aradı. konuştuk

saat 23.00 msn de gördüm konuşmak istedim ona koyduğum isimle konuşmak istedim. yapamadım istemedim. konuştuk üzgündü. üzgündüm.

ömeR dormuL