kimliksiz olmak

bir adam düşün 

düşün ki yersiz yurtsuz 

bağlanmak istiyor bi yere

 memleket dediği yerde yabancı

yabancı olduğu yerde kimsesiz 

olmak istediği yerde kalamayan 

Nefes

Nefes

Dolaşmak gerek gecenin alacakaranlığında
Yoldan sapmadan sağa sola bakmadan
Seslere aldırmadan
Yol almak gerek ardına bakmadan

Umutlanmadan ayrılmam gerek
Bıraktıklarımı yola bırakmak
Ceplerimden gunahlarımı
Göçmen kuşlar yol alsın ki
Yolumu bulayım günahlarımdan

 Bulmam gerek denizimi
Ufka dalıp kaybolmak
Derinlerde boğulmam
Nefessiz kalıp nefes almam gerek

dormuL

Hiçlik Yolcusu

Hiçlik Yolcusu


Gitti aklım başımdan
Peydah olmuş bir dert sırtımdan
Büyüyormuş günden güne
Yok ediyormuş beni içten içe

Acımasız acılar çektire çektire
verdim büklüm büklüm saçlarımı
Umut denilen zehre

Herkes derman aramaya çalışırken derdime
Anımsatmaktan başka bir şey yapmıyorlarmış
Derdimi kendime
Anlamaya başlarken gerçek dostlarımı
Kaybediyormuşum her geçen gün hayatımı

Biliyorum bekliyor
Adım adım çağırıyor beni
Ölüm!
Umutlar beklerken çıktı
Gençliğimde bu zulüm

Çağırıyor beni anne
Uyutacaklar iğneyle
Belki bu son uykum
Son bir kez öp de
Ruhum huzur bulsun


ömeR dormuL

vazgeçilen olmak

hiç hesapta yoktun çıktın sen karşıma
hiç hesapta yokken dokundun ruhuma

kendi çapımda şarkı yapma çabamın bi ürünüydü şu iki dizede yazılanlar.. dokunmuştu birileri uzun yıllar sonra.. yalancıktan aşklaşmalardan yorulan kalbime. beklenmeyen bir gelişmeydi yeni bir şeydi. uzun yıllardır mahzende bekletilen şarap tadı kadar güzeldi. çok hayaller kurdum kurduğum hayalleri bir kenara attım. belirsiz bir yola saptım. pişman değilim her gününe değdi değiyor da. vazgeçilmez sandım vazgeçilen oldum.

yazmak; sadece yazmak için yazmak

Gereksiz yorgunlukların peşinde gitmek niye? Neden anlatamaz oldu insan kendini kendi kendine? düşüncelerin içinde kaybolmaksa amaç gözleri kapatmak yeterli oluyor bazen.. sararıyor aynı fotograflar gibi umutlar..
mutsuz bir kent içinde mutluluğu aramak ne garip.. peşinden gittiğimiz o müthiş muhteşem his mutluluğun peşinden koşmak için mi?
bir sebebi olmalı halbuki kalmak için bir şehirde..
kirlenmiş gökyüzü grilere bürünmüş bir yağmur bekliyor kirlenmiş ruhlar..
ardı sıra hüzün dumanları yükseliyor gök yüzüne
zaman geçiyor kayboluyor..

Kayıp Liman

Kayıp Liman

Belirsizlik sisi kaplamış limanı
Ne geleni belli ne de gideni
Ne sahibi belli ne fatihi

Kimliksiz limanın gemileri
Bayraksiz, mendireksiz, dümensiz
Ne kaptanı belli ne de tayfasi

Burası kaybolmuşlar limani
Ne iduğumuz belirsiz
Ne kaybettiklerimiz belli ne kimliğimiz

omeR dormuL

Yağmur

Yağmur

Yağmur getirdi seni bana
Toprağa düşen damla kuruyor
İçimdeki yağmurun
Hiç yok olmuyacak
Sağanağın benimle olacak hep
Anladım ki
Bu kalemin mürekkebi
Dökülecek hep yağmur yağmur
Sen diye..

içimdeki ben..

pek gülmüyorum bu son zamanlarda düşünüyorum yılları hayallerimi umutlarımı geleceğimi. evet bir çok şeyi yaptım hayatımdaki ama şu an içimdeki duygu sadece eksiklik
eksik bir şeyler hayatımda. yanlış olan şeyler var. başarısız oldum özellikle ilişkiler konusunda. ilk istediğim bu değildi sonuçlarında elde var sıfır olacağını hiç düşünmemiştim
hep biri olacak onunla geçecek tüm hayatım her şeyi onunla öğreneceğimi hayal ettim olmadı
belki eksikliğim bu yüzdendir
nokta koyamıyorum artık cümlelerime
hep iki nokta oluyor üç bile olmuyor..
noktalar da birbirine bağlanmıyor
ben tertemizdim bir zamanlar masumdum. yitirdim artık o masumluğu ve böyle olmasını hiç istemedim.
uyuşmak istiyorum sadece bi an kendimden geçmek istiyorum
böyle nefesimi tutup denize dalmak sonra denizin içinde nefes alıp ciğerlerime burnuma kalbime tuzlu suyun değmesini temizlenmek istiyorum canım acıya acıya hıçkıra hıçkıra
tam boğulcakken bi el değse ruhuma çekse beni koyu gri benden beni
nefesini nefesime verse nefesim olsa nefesi nefesim olsa soluk soluğa nefessiz kalıncaya kadar sevsem sevsem yok etmeden incitmeden eksiltmeden

Bir Piyonun Hayatı

Bir Piyonun Hayatı


Manasız bir yarış içinde
Oradan oraya sürüklüyor hayat
Kimi zaman
Sağnak üzüntülerin içine
Güneş doğduruyor..
Kimi zaman da
Güneşli hayatımıza
Yağmur yağdırıyor

Ne için kim için yaşıyoruz
Kendimiz için mi?
Gelmiş geçmiş en büyük palavra
Piyonuz sadece
Bir satranç tahtasında
Şah bildiğimiz yüce Şah!
Vezirse lutuf diye gönderdiği..

Sadece yapabildiğimiz şu hayatta
İleri gitmek fütürsuzca
Geri dönüş yok
Atlama yok

ömeR dormuL

Hayat

Hayat kesişmelerden ibarettir
Önemli olan hangi yöne gideceğimiz..

Foto: Serdar Köksal