Ölüm Hasat Edilen Topraklar

Ölüm Hasat Edilen Topraklar

Enkazlar altında kalan şehrin
Ölü insanlarıydık
Seviyorduk ancak
Sevgimiz nefretimizi aşamadı
Asla doymadık, yaşamadık
Soyduk, dolandırdık, kandırdık

Bu diyarda tohum değil
Bomba ekildi toprağa
Toprak da kolsuz, bacaksız
Hasatlar verdi

Enkaz altındaki
Bu şehrin ölü toprağında
Mermilerin hasat ettiği kolsuz bir çocuğum
Burada önlük yerine kefen giyiliyor
Ben Gazzeli ölü bir çocuğum
Burada insanlık ölüyor

ÖmeR dormuL

Şah Mat

Şah Mat

Zordur tercuman olmak düşüncelere
Çıkarmak fikirleri içinden
Normalleştirmeye çabalamak
Aptallıktır zira salt düşünceler

Çünkü akla güvenilmez
Değişkendir, geçicidir

Kelime bulmakta zorlanırsın
İçinden geçeni aktarmak için
Zira kiyafetsizdir duygular
Olmayınca kelimeler onu niteleyen
Susar bu dil, karışır

Bilinmez çoğu zaman adımlar
Kontrol onda aklında
Her adım her karar
Göremezsin ne yaptığını
Sorarsın olması gerekeni
Sadece bir piyonsun
Sonuçlarda sen Şah
Oyun Mat

ömeR DormuL

Aşk

Aşk

Hayatın kapısında ayrıldın
Ve ben yıllarca ağladım
Yerle bir oldum
Artık ellerimde değilsin

Neden kalmak istediğinde geri çevirdim
Seni kullanmak istemedim
Yapmam gerekiyordu
İnan tutabilirdim
Gitmene izin vermezdim
Ya da en azından öyle düşündürtmedim

Ve hala ardından gözlerim yaşlıysa
Güneşim geleceksin
Karanlılığımı yine yok edeceksin
Ellerimle yükseleceksin

Neden kalmak istediğinde geri çevirdim
Seni kullanmak istemedim
Kelimeler dilime geldiğinde
Kapaklandım
Fakat sen beni bırakmadın
Ya da en azından öyle düşündürtmedim

Yanında olduğumu biliyordun
Seninle olduğumu biliyordun
Sadece yanında yerim olmasını istedim
Sense sana açılan tüm yolları yıktın
Artık tek görebildiğim boş bir gökyüzü
Ve bu soğuttu seni

İstemiyorum bu aşkı
İstemiyorum
Belki de son bu
Aşk
İstemiyorum

Bu aşk
Bu kalp
Artık uyandı

Aşkımızı
Belki anlayabiliriz
Aşkımızı
Belki anlayabiliriz
Aşkımızı

Çeviren: ömeR dormuL

The Magic Numbers'ın "This Love" Şarkısını çevirimdir

Med Cezir

Med Cezir

Hatırla o son bakışını
Hani o son buluşmada
Gülümsedin
Hoşcakal diyordu gözlerin

Hoşcakal papatyam
Hoşcakal

Ağlama sakın
Gülerken hatırladığım o gözler
yaşlanmasın mutlu kalsın

Sana verdiğim gülü hatırlıyor musun
Peki sen beni hatırlıyor musun
Yağmur mevsimiydi o zaman

Söylenecek çok şey vardı
Anlatacak zaman yoktu
Ya da yaralarımız daha kapanmamıştı

Dalgalar seni hala fısıldıyor
Ruhumun med cezri sana çekiliyor
Hissediyor musun

Ömer Dormul Nisan 2007

seminer seminer seminer

özetle

belirsizlik

aklımdan neler geçiyo bilemiyorum. kontrolü kaybediyorum hayatımın. hebele hübele yaşıyorum sürekli. ilginçtir yolunda gidiyor gibi. güzel şeyler oluyor ama şu mutsuzluk halleri mutlulukları tam manasında yaşatamıyor.

güzel şeylerden biri ablam geldi ilk defa okuduğum yere. 7. senem bitiyo neredeyse ne aksuya ne de eskişehire gelmişti. gelmek istemedinden değil tabi. çok zor yaşadı üniversitede benim kadar rahat değildi.

Aklım çok karışık şu an o kadar çok şey dönüyor ki içinde. anlatamıyorum aktaramıyorum söyleyemiyorum. tek başıma değilim ama tenhayım günlerdir haftalardır. gülümsemeye ayakta durmaya çalışıyorum olmuyor. aldığım kararların doğruluğundan emin değilim. insanları üzüyorum. şanslıyım ki bi durumdan beni yalnız bırakacak arkadaşlarım yok

şunu anladım sağlam arkadaşlıklar kurmuşum. eksiklerimi görüp uyaran ama yalnız bırakmayan. ihtiyacım olduğunda yardımıma koşan. benim ihtiyacım olmasa bile ailemin yardımına koşan. ben ne kadar değer verdiğimi gösteriyorum orası muamma.

aile karışık çok karışık. babam biraz destek olmak için sokakta simit satmaya bile razıymış. ne olursa olsun baba olduğunu gösterdi. içimi yaktı.

seminer güzel oldu. yaptığım çabaların karşılığını alıyorum. bu çok güzel ama mutluluklarım artık anlık genele yayılmıyor. kendimi anlatamıyorum kapattım iyice daraldım.

hissedemiyorum bi kalbim olduğunu. eski zamanların kırıntıları kapatmış bazı kıpırtıları...

yorgunum..

Suskun

Suskun

yorgunsun yarım yamalak
uykusuz gecenin sabahında
Mutluluğu görmek
zor gününde destek olmak için
yola çıkarsın
görürsün de
göz göze gelirsin
konuşmak istersin
susarsın

yine yola koyulursun
boynun bükülür
sana uzak olan kelimeleri
ne kadar çok kullandığını düşünürsün
ölüm gibi
etrafındaki toprak olan insanları
hatırlarsın içinde bir korku
Korkun karşında
erimiş deri kemik
ağlıyor seni görünce
Korku korkmuş
toprağa girmek istemiyor
derin bir uçuk peydah olmuş
korku kan olmuş
akıyor dudaklarından gözlerinden

Hüzün var yanında korkunun
yorgun hissiz zayıflamış
çökmüş yaşlanmış
Korku çok hırpalamış Hüznü
Hüzün mutlu
kendinden bir parça gördüğü için
gözleri dolu dolu
sarılıyor hüzünle
huzurlar Suskuna
özlemiş belli

kapı açılıyor
Huzur karşılıyor
Suskun hasretle sarılıyor huzura
parfümü özlem esanslı
anılarını, hayallerini paylaşıyorsun
hatrını soruyor
susuyorsun

Mutluluktan haber geliyor
zamana sığdıramamış hayallerini
mutluluğu kaybetmiş
önyargılı, sabırsız

Hüzün, Huzur, Korku ve Suskun
sarılıyorlar hüzünle
Hüzünle Huzur ayrılıyorlar
Korku Suskun
Mutluluğu arıyorlar..

ömeR dormuL

Ben Buyum

Ben Buyum

Ben
ne yapacapını bilmeyen bir aptalım
kimi zaman her şeyi bilen bir dahi

ben
günlerce alkolik bir günahkarım
aynı zamanda inançlıyım

ben
yol bilmez anlaşılmaz aksiyim
hem de zor zamanlarda dayanılacak omuzum

ben
sivilceli şişman gıdılı mahluğum
ayrıca çirkinliğimi seven yakışıklı

ben
ne istediğini bilmez kararsız
ne nasıl olacağimdan eminim

ben
yalnızca
insanım


ömeR dormuL

Özlem Denizi

Özlem Denizi

Özledim deniz kokunu
Dalga dalga yüreğini
Özlem denizi haber getir
Sevdiğimden umut getir

Nerede kaldı umudum dalgalar
Gökyüzü neden karardı
Hırçınsın yine
Ne yaptılar, özlem denizine
Engel oldu sevgilinin bir güzel sözüne

Adi bulutlar
Hayatımızı nemlendirme
Fitne fırtına
Pis suyunu bulaştırma
Özlem denizimiz kirletme
Defol engelleme
Sevgilinin kokusunu, sesini

Sussun alçak fırtınalar, kaybolsun yoz bulutlar,
Kirletmesin bizi, denizimizi, sevgimizi
Güneş doğsun yorgun üzerimize

ömeR dormuL

Devlet Deniz

Devlet Deniz

Şanslı günündesin ha dedem?
Deniz yine boş döndürmeyecek seni
Kurtuldun yengemin dırdırından
Allahtan çıktı bu fırtına
Balıkçı amcam sevmez gerçi ama
Dedem sever yoksa
Nereden bulacak yakacak odunu
Hafta oldu soba yanmayalı
Battaniye de ısıtmıyo ki
Kış başlarken sevinmiş
Devlet kömür dağıtacak diye
Ama yandaki hacıya vermişler
Dedeme düşmemiş iki torba
Hala getirmediler mi? dedim
Hacıdan hocadan bize düşer mi dedi
Benimki de soru işte
Gelse olur mu böyle iki büklüm
Olsun be dedem
Kömür peşinde boynun bükülmesin
Belini büken odun torbası olsun
Haklısın evlat dedi dedem
Şimdi devletimiz yok ama
Denizimiz her zaman var
Dedem onunda satılacağını bilmiyordu
Söyleyemedim..

ömeR dormuL